O acordo asinado por CCOO, UGT e CSIF consolida perdas, manipula as cifras e recicla promesas incumpridas dende hai anos
A CIG manifesta o seu absoluto rexeitamento ao acordo salarial 2025-2028 presentado polo Goberno español onte día 26 de novembro e avalado por CCOO, UGT e CSIF. Un pacto que non recupera poder adquisitivo, non corrige as perdas acumuladas e vende como avances medidas que xa foron anunciadas, pactadas e incumpridas en anos anteriores.
Un acordo feito fóra das mesas, vulnerando o artigo 34.1 do EBEP, excluíndo deliberadamente á CIG e convertendo o “diálogo social” nun ritual baleiro onde só participan os sindicatos estatais para darlle cobertura a decisións tomadas de antemán polo Executivo.
Manipulan as cifras: NON hai recuperación de poder adquisitivo
Falan dun 11,4% acumulado até 2028, mais oculta varios feitos fundamentais:
• 2025 a suba será 2,5% e 2026 do 1,5%, mesmo menos do que o propio Goberno recoñeceu como insuficiente meses atrás. • O suposto “0,5% adicional” de 2026 está condicionado ao IPC, e mesmo no mellor dos casos non compensa nin unha mínima parte das perdas acumuladas.
• A inflación dos últimos anos, sen cláusulas de revisión, arrasou máis dun 20% do salario público, polo que vender unha suba do 11,4% en catro anos como “recuperación” é unha burla á intelixencia da clase traballadora.
• O propio reparto 2025-2026 garante perda real de capacidade de compra, feito recoñecido incluso pola documentación que o Ministerio trasladou ás mesas, das que a CIG foi excluída.
Reciclan promesas do “Acordo Marco do século XXI” xa incumpridas, UN REFRITO
Presenta como “grandes avances inmediatos” cuestións como:
• 35 horas • Regulación do teletraballo
• Melloras en permisos e conciliación
• Reforzo de atención ao público
• Revisión da clasificación profesional
• Promoción interna, concursos abertos e permanentes
• Melloras no mutualismo administrativo
Mais todo isto xa estaba recollido no fracasado “Acordo Marco para unha Administración do século XXI”, vendido en 2022 por CCOO e UGT coma unha revolución e que non se cumpriu en case nada. Agora volven presentalo como novidade, coma quen rebobina un vídeo vello para facelo pasar por actual.
A propia documentación dos últimos encontros evidencia que estas medidas xa foran prometidas, pospostas ou incumpridas, mostrando que non hai vontade real nin orzamentación suficiente para facelas efectivas.
Este novo acordo é, polo tanto, un refrito do anterior, que nin modernizou a Administración nin mellorou as condicións laborais nin reforzou persoal.
A propia CCOO cualificaba días antes a proposta de “ofensiva”, “insultante” e “insuficiente”, en poucas xornadas despois asinan aquilo que dez días antes denunciaban.
Un acordo que fortalece a propaganda do Goberno e debilita á clase traballadora
Este pacto permite ao Executivo:
• Presentar unha “suba histórica” cando non cubre sequera a metade da perda acumulada.
• Aparentar estabilidade e diálogo nun contexto de bloqueos e teito de gasto, utilizado como escusa para xustificar recortes.
• Dar por cumprido un ciclo negociador totalmente fraudulento no que a CIG foi excluída sistematicamente.
Para as traballadoras e traballadores, en cambio, só deixa:
• Unha suba insuficiente, repartida de maneira regresiva.
• Un futuro de maior empobrecemento, especialmente se os prezos continúan subindo.
• Un escenario de promesas recicladas e sen prazos nin garantías reais.
A CIG reafirma a súa posición, non avalaremos maquillaxes nin perdas
A CIG lembra:
• Sen revisión salarial automática vinculada ao IPC, non hai garantía de poder adquisitivo.
• Sen cambios profundos no modelo orzamentario, o teito de gasto seguirá sendo a escusa para recortar dereitos.
• Sen negociación real nas mesas, con todas as organizacións representativas, estes acordos seguirán sendo inútiles, simulados e excluíntes. Comprometémonos a:
• Defender un modelo negociador real, plural e con garantías legais.
• Loitar por acordos que recuperen o perdido, non que consoliden recortes.
• Presentar mobilizacións e alternativas fronte a este pacto que empobrece ao persoal público e fortalece a propaganda dun Goberno instalado no inmobilismo.